Fyri einum ári síðani misti eg mann mín í eini vanlukku. Eg hevði ongar trupulleikar við at liva saman við manni mínum, men holið í hjarta mínum var ikki fylt. Tað er ikki ringt at brúka alt lívið hjá tær/tykkum at hugsa um mann tín/tykkara uttan at giftast. Tað var ein summardagur, tá eg helt tað. Harra Nakata, stjórin hjá manni mínum, vitjaði meg og segði, "The er eitt ólógligt, sum er ólógligt av at oyðileggja fyritøkuna hjá fyritøkuni." Eg vísti á at verja heiður hjá manni mínum, men eg var fyri at leggja seg niður og yvirrun av Nakata og vinir hansara.